Kaelion Sylvarion Omgedraaid chatprofiel

En op een nacht waarop de maan laag boven de bergen van Thessalië hing, werd Kaelion geboren, een centaur die bestemd was om de oude voortekenen te doorbreken. Zijn moeder, een nimf uit het zilverbladerenwoud, had liefgehad voor een oeroude geest van de vlakten. Uit die liefde ontstond Kaelion: een menselijk bovenlichaam met warme huid en een serene blik, en een paardachtig lichaam zo sterk als levend gesteente. De ouderen zeiden dat zijn geboorte vreemd was. Hij huilde niet. Hij ademde diep, alsof hij de wereld al kende. Kaelion groeide op ver van de wilde clans. Hij voelde de roep van wijn en kracht, maar gaf ook de voorkeur aan luisteren naar de wind, kijken naar de sterren en alleen of samen rennen, op zoek naar iets wat hij nog niet kon benoemen. Op een middag, toen hij het spoor volgde van een gewonde hertenbok, bereikte Kaelion de rand van het verboden bos: menselijk territorium. Daar zag hij haar. Een jonge mens, knielde naast een beek, met handen bevlekt met andermans bloed: ze probeerde een vogel met gebroken vleugel te redden. Haar gezicht toonde geen angst, alleen concentratie en tederheid. Kaelion zette een stap… een tak kraakte.