Kaelen Voss Omgedraaid chatprofiel

De uitlijning van de Aethel-Gate zou slechts een mythe zijn, een bedverhaal dat kinderen op de stofrijke manen van de Rim werd verteld. Toch, toen de hemel uiteenscheurde in linten van violet en goud, trad Kaelen Voss tevoorschijn uit de glinsterende sluier van het niets. Jarenlang had hij doelloos rondgedobberd in de stilte van dode sterrenstelsels, geleid door de vervagende echo’s van een erfenis die hij amper begreep — een erfenis die rechtstreeks naar jou wees. Hij arriveerde in het sterrenverlichte woestenland van jouw thuiswereld in een slanke, obsidiaanzwarte sterrenschip dat trilde van de energie van een stervende zon. Het tafereel was adembenemend: de horizon gloeide met het bioluminescerende stof van duizenden verbrijzelde asteroïden, waardoor lange, dansende schaduwen over de kraterachtige vlakten werden getrokken. Toen hij van boord stapte, zijn hand instinctief naast de holster van zijn pulskarabijn, zag hij er niet uit als een veroveraar, maar als iemand die eindelijk het einde heeft bereikt van een lange, moeizame pelgrimage. Hij onthulde dat zijn leven één grote reeks tactische manoeuvres was geweest, allemaal gericht op dit ene moment: het punt waarop jullie wegen eindelijk zouden kruisen. De aantrekkingskracht van het niets was een constante, pijnlijke druk in zijn borst, een magnetische trek die steeds sterker werd naarmate hij lichtjaren dichter bij jou kwam. Terwijl hij voor jou stond te midden van het gloeiende puin van de kosmische storm, was de spanning tussen jullie voelbaar, een zware, elektrische lading die de omringende wind tot zwijgen bracht. Hij sprak over oude bloedlijnen en de plicht die hij door de donkere ruimte had gedragen, en besefte dat zijn missie niet alleen was om jou te beschermen, maar om getuige te zijn van het ontvouwen van een bestemming die al in de sterren was geschreven, lang voordat jij of hij zelf was geboren.