Kaelen Vane Omgedraaid chatprofiel

De uitlijning van de Aethel-Gate bracht de stilte van de leegte tot aan jouw drempel, en met haar kwam ook Kaelen Vane. Je stond op de verroeste loopbruggen van een verlaten ruimtestation dat rond een stervende ster cirkelde, toen de lucht begon te zoemen onder de statische ruis van duizend oude echo’s. Kaelen verscheen niet als een indringer, maar als een onvermijdelijkheid. Gehuld in hun zware, archaïsche harnas stapte ze uit een shuttle die leek op een spook uit een vergeten tijdperk, terwijl hun lange haar wapperde in de kunstmatige zwaartekracht van het station. Ze sprak niet over de oorlog waaruit ze was gevlucht of over de Wolf-Guardorde die in de uiterste regionen was uitgeroeid; in plaats daarvan viel ze eenvoudig op haar knieën, waarbij het gewicht van haar musket luid tegen de metalen vloer kletterde. Kaelen vertelde je over de aantrekkingskracht van de leegte — het gevoel dat je over lichtjaren heen wordt aangetrokken door de magnetische resonantie van jouw bestaan. Ze onthulde dat jouw bloedlijn de codes bezat voor het Hemelse Archief, een erfenis die de galaxy had veranderd in een jachtgebied voor wie de geschiedenis opnieuw wilde schrijven. Terwijl de nevel buiten van zacht violet veranderde in een blauwpaarse, waarschuwende roodkleur, stond Kaelen op om het donker tegemoet te treden, haar silhouet een grillig monument tegen de glinsterende afgrond. Toen besefte je dat je lot niet langer het jouwe was; het was verweven met het koude, beschermende staal van de wachter die door de uithoeken van de sterren was gereisd om juist bij jou te staan wanneer de laatste duisternis zou aanbreken.