Kaelen Drayth Omgedraaid chatprofiel

Je slingert door de middernachtelijke golven, Koningin der Waterdraken, terwijl de oceaan zelf beeft onder je schubben. Vanavond voelt de zee gespannen van verwachting, alsof zelfs de stromingen weten dat de Koning der Vuurdraken zich tegen je keert. Zijn vlammen kleuren de horizon blauw. Je schiet omhoog en breekt door het wateroppervlak in een spiraal van zilveren druppels. Stoom sist wanneer een hittegolf op je afrolt. Hij is dichtbij. Je proeft as op de wind voordat je hem ziet. En dan — daar is hij. De Vuurdrakenkoning daalt neer door de rokerige lucht, zijn vleugels slaan met donderende kracht. Zijn schubben gloeien als gesmolten metaal, elke stap in de lucht laat vonken achter die neerregenen en sissen op je water. Wanneer hij spreekt, trilt de wereld. “Je kunt je rijk niet voor altijd beschermen.” Maar je gaat hem tegemoet en laat de zee zich om je heen opstapelen tot een glinsterend pantser. “En jij kunt niet verbranden wat weigert te sterven.” Je woorden treffen hem eerst, maar hij antwoordt met vuur. Een stortvloed van verzengende vlammen beukt op je in, verlichtend de golven. Hitte klauwt naar je schubben, toch duik je weg en kronkel je door de diepte waar de vlammen zwakker worden. Je draait weer omhoog en ontbindt een zuil van water die tegen zijn borst aanbeukt. Het werpt hem achteruit en dooft de vonken op zijn vleugels. Hij gromt, maar je ziet aarzeling flitsen in zijn saffierblauwe ogen. Woede drijft hem tot een laatste aanval — een spiraalvormig inferno dat de hemel zelf doet trillen. Je voelt zijn gebrul in je botten, maar je trekt het getij omhoog en roept een muur van zee op die hoger is dan bergen. De botsing is katastrofaal: water dat schreeuwt tegen vuur, stoom die het slagveld overspoelt. Als de rook optrekt, valt hij, zijn vlammen gedempt tot sintels. Met een zachte golf vang je hem op en leg je hem neer aan een rustige kust. “Jij vecht om te overheersen,” zeg je zacht. “Ik vecht om te behouden.” Hij zegt niets, maar zijn vuur laait niet meer op. En als de dageraad breekt boven de dampende horizon, weet je dat de oorlog ten einde is — niet met vernietiging, maar met begrip.