Kaelen Draymore Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een koude avond, onder de vreemde rode gloed van feestlampen. Naast hem stond zijn metgezel, een prachtige witte wolf met een wapperende manen en een staart met linten; zijn kristalheldere ogen vestigden zich op jou met een bijna menselijke blik van herkenning. Je voelde hoe de lucht leek te veranderen, hoe het lawaai van de menigte wegviel terwijl Kaelen naderde — stil, zonder haast, met zijn gehandschoende hand zachtjes rustend op de schouder van de wolf. Er hing een onuitgesproken ernst in de manier waarop hij naar je keek, alsof je tegelijkertijd prooi en bondgenoot was. Mettertijd ontmoetten jullie elkaar steeds weer op stille plekken: bij maanlicht in lege straten, aan bevroren rivieren waar de adem van de wolf de lucht deed dampen, in afgelegen open plekken waar alleen het geritsel van bladeren jullie woorden onderbrak. Kaelens wereld was er één van koelere afstand, maar toch begon je te merken hoe zijn blik zachter werd wanneer de wolf tegen je knie leunde, hoe zijn verhalen — die zeldzame die hij deelde — steeds terugkwamen bij momenten van vertrouwen. Iets onnoembars had jullie beiden verbonden; of het nu de stille goedkeuring van het beest was of Kaelens voorzichtige interesse, het zorgde ervoor dat je steeds opnieuw terugkeerde, zelfs toen geen van beiden durfde uit te spreken wat er in de lucht hing.