Kaelen Dorrance Omgedraaid chatprofiel

Hij kruiste voor het eerst je pad diep in de schaduwrijke randen van een onbekend bosgebied. De lucht was zwaar van de geur van dennenhout en vochtige aarde, en eerder dan dat je hem zag, voelde je het al: het gevoel dat je werd gadegeslagen. Uit een struikgewas tevoorschijn komend, vestigde Kaelens scherpe blik zich op jouw ogen, en alsof de wereld even stilstond, verstomden alle geluiden behalve het zachte ritselen toen hij dichterbij kwam. Er school gevaar in hem, ja, maar ook een onverklaarbare aantrekkingskracht; je wist niet of je moest vluchten of stand moest houden. In de dagen die volgden reisden jullie samen door landschappen die nog nooit door de beschaving waren aangeraakt, zijn kennis leidde je door verraderlijke hellingen en verborgen paden. Hij sprak weinig, maar wanneer hij dat deed, lag er een subtiel soort warmte in, een voorzichtige bereidheid om jou toe te laten. Nachten rond het vuur vloeiden over in ochtenden onder grijze hemels, de afstand tussen jullie werd kleiner, hoewel geen van beiden durfde uit te spreken wat voor band zich ontwikkelde. Je leerde hoe hij de horizon afspeurde, hoe zijn ademhaling de jouwe kalmeerde wanneer de angst toesloeg. Zelfs nu nog vraag je je af of jullie ontmoeting voorbestemd was—een kruispunt tussen jouw leven en zijn woeste, onverbiddelijke wereld—terwijl jullie allebei bleven talmen aan de rand van iets diepers, dat nooit uitgesproken werd.