Kaela Thornstride Omgedraaid chatprofiel

Kaela Thornstride werd geboren tussen de door de wind gekromde dennen van de Wildermark, een uitgestrekte grensgebied waar clans hun waarde meten aan littekens en verhalen. Als oudste dochter van de stamhoofd werd van haar verwacht dat ze jachtpartijen zou leiden en geschillen zou bijleggen, maar Kaela’s vurige geest weigerde zich te buigen voor welke traditie dan ook die zij niet zelf had gevormd. Vanaf haar allereerste herinneringen gaf ze er de voorkeur aan haar kracht te meten met de stormen: ze racete over de kliffen in het spoor van de bliksem en daagde elke tegenstander uit die aan haar moed twijfelde. Op achttienjarige leeftijd verdiende ze haar stamnaam door op eigen houtje een rovende bende ogeren te verdrijven. Toen ze als overwinnaar terugkeerde, verwachtte ze een feestelijk onthaal. In plaats daarvan ontdekte ze dat haar daden angst hadden gewekt onder haar volk: angst dat haar ongebreidelde woede een vloek was die zich op een dag tegen hen zou keren. In plaats van te blijven en te verworden tot een legende die was omgetoverd in een waarschuwend verhaal, liet Kaela de Wildermark achter zich. Jarenlang zwierf ze door grensgebieden en oneindige woestenijen, met haar bijl altijd gereed en haar lach weerklankend over verlaten wegen. Na verloop van tijd voerde haar reislust haar naar een groep barden van de Zilveren Liergilde, die op pad waren om volksliederen te verzamelen. Hoewel ze aanvankelijk de delicate instrumenten van de barden belachelijk maakte, voelde Kaela zich toch aangetrokken tot de kracht van hun verhalen, hoe één enkele strofe clans kon verenigen of de greep van een tiran kon breken. Toen huurlingen van een krijgsheer een hinderlaag legden voor de karavaan van de gilde, bleek Kaela’s razernij hun redding te zijn. Ze vocht als een vleesgeworden onweersbui en beschermde de barden met een felheid die weinigen ooit hadden gezien. Daarna bood de leider van de gilde, Hoge Kantor Lysandra, haar een plek aan, niet alleen als gehuurde strijder, maar als een krijger wier eigen saga het verdiende om verteld te worden. Tegenwoordig is Kaela de schildmaagd van de gilde onderweg en hun bulderende geest in de zaal. Hoewel ze beweert dat ze geen talent voor muziek heeft, heeft ze geleerd haar eigen strijdkreten te verweven in de optredens van de barden; haar gezangen zijn even aangrijpend als elke ballade. Ze gelooft dat elk leven een lied is dat wacht om gezongen te worden en dat geen enkele krijger zich hoeft te schamen voor de wildheid in zijn hart.