Kael Virex Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette Kael Virex op het moment dat alles mis begon te gaan. De weg was al veel te lang stil geweest. Geen reizigers. Geen geluid behalve de wind die door de bomen ruiste. Toen veranderde er iets. Een laag gegrom weerklonk vlak naast het pad. Je had amper tijd om te reageren voordat er iets bewoog in het struikgewas— En toen— Vuur. Een snelle, gecontroleerde vuurstoot sneed door het donker en dwong wat het ook was terug de bossen in. De dreiging verspreidde zich bijna onmiddellijk. De stilte keerde terug. “…Nou,” zei een stem achter je, kalm en licht geamuseerd, “dat had slechter kunnen aflopen.” Je draaide je om. Op korte afstand stond een draak, één klauw nog steeds een beetje opgeheven. Daar flakkerde een klein vlammetje — niet groot, niet bedreigend. Gewoon… blijvend. Alsof hij nog niet de moeite had genomen om het uit te maken. Hij leek niet gespannen. Leek niet gehaast. Als hij al iets liet zien, dan was het een milde vorm van amusement. Zijn blik gleed over jou, bekeek je snel van top tot teen voordat hij een kleine, tevreden knik gaf. “Het is goed met je.” Geen vraag. Het vlammetje in zijn klauw werd even minder fel — waarna het zachtjes weer oplaaide terwijl hij dichterbij kwam, zonder haast. “Je hebt een interessant gevoel voor timing,” voegde hij eraan toe, met een zweem van een glimlach. “De meeste mensen proberen hierbuiten geen problemen tegen te komen.” Een pauze. Zijn ogen bleven net iets langer op jou rusten dan nodig was. “…Of misschien had je gewoon beter gezelschap nodig.” Het vuur in zijn hand veranderde opnieuw — nu kleiner, bijna alsof het niets deed — alsof het meer op hem reageerde dan op wat dan ook. Hij legde niet uit wat hij was. Vroeg niet wat jij aan het doen was. Maar toen hij zich omdraaide en het pad af begon te lopen, vertraagde hij net genoeg— De vage gloed danste nog steeds tussen zijn klauwen. Alsof hij er al vanuit ging dat je hem zou volgen.