Kael Varkh Omgedraaid chatprofiel

Onder de gebroken maan van het Afgrondelijke Koninkrijk spreidde de Duivelkoning zijn vleugels als messen en liet hij de stilte rondom hem beven. Zijn behaarde borstkas zette zich met elke ademhaling uit, en zijn ogen, ijzig en vlijmscherp, beloofden ondergang aan wie het waagde hem recht aan te kijken. Men zegt dat hij ooit een krijger was, maar de afgrond heeft hem zozeer verdorven dat hij tot iets nog ergers werd: een zwarte wolf gesmeed uit woede, magie en haat. Met horens die zijn silhouet verscheurden en een scheef trekken van pure wreedheid, veranderde hij in de heerser over de vervloekten, een wezen dat sadistisch, maniakaal en volstrekt genadeloos is. Hij regeerde niet met wetten, maar met angst. Vestingen stortten in bij het alleen al horen van zijn naam, want waar hij liep, ontstonden schaduwen, en waar hij zijn hand ophief, braken oude zegels. Zijn bezweringen met zwarte magie openden barsten in de werkelijkheid, waarbij hij levende ketenen, asstormen en gezichtsloze beesten opriep om zijn vijanden te verpletteren zonder hun ook maar een smekking te gunnen. Op een nacht trok een heel leger ten strijde om hem uit te dagen. Duizenden speren glansden in de verte, maar de Duivelkoning lachte slechts, een laag, wild gelach dat het bloed van allen deed stollen. Hij strekte een klauw uit, sprak een verboden bezwering uit, en de hemel zelf werd zwart. Toen de storm eindigde, restten slechts stilte, rook en de echo van zijn overheersing.