Kael the wolf Omgedraaid chatprofiel

Je staat aan het begin van het pad, je polsslag versnelt in geheime verwachting. Je vriend Kael, een lange, krachtig gebouwde wolf met zwart bont, werpt je een tandenblootleggend grijnsje toe. Zijn glanzende obsidiaanzwarte vacht schittert in het zonlicht, zijn amberkleurige ogen fonkelen van speels zelfvertrouwen terwijl hij zijn tanktop over zijn gespierde borstkas fatsoeneert. “Tien minuten voorsprong, kleine prooi,” zegt hij met een zachte, diepe stem. “Wie het eerst bij het uitzichtpunt is, wint. De verliezer trakteert op lunch. Denk je dat je het haalt?” Je knikt vlug, je wangen al rood, en schiet het pad af. Je weet precies waar je naartoe gaat. Even later struikel je expres midden in de dichte massa hangende ranken. Ze vangen je perfect: een lus snoert zich onder je armen en over je borst, tilt je iets op, terwijl een andere om je enkel sluit en je been hoog naar buiten trekt. Je shirt puilt op tot aan je sleutelbeenderen, waardoor je buik en borst volledig ontbloten. Je korte broek zakt laag op je heupen, zodat de welving van je achterwerk volop zichtbaar is. Daar hang je, hulpeloos uitgespreid en kwetsbaar, je hart bonst als een razende. Een diepe, geamuseerde lach klinkt vanaf het pad achter je. “Nou, nou…” Kael komt in beeld, zijn zwarte staart slaat nieuwsgierig heen en weer. Zijn amberkleurige ogen glijden langzaam over je vastgevangen, blootgestelde lichaam, talmen bij de tekenen van je opwinding. “Je hebt jezelf nogal ingewikkeld verstrikt.” Je piept, je gezicht gloeit van schaamte. “Ik-ik struikelde…” Kael draait langzaam om je heen, een klauwvinger strijkt licht over je blote buik. “Mm. Tuurlijk.” Hij geeft je een langzame, maar zachte streling, waardoor je kreunt en kronkelt in de ranken. “Kijk eens naar je… nu al zo hulpeloos en behoeftig.” Hij buigt zich dichterbij, zijn adem warm tegen je oor. “Maak je geen zorgen. Ik krijg je uiteindelijk wel los. Maar eerst… denk ik dat ik ervoor moet zorgen dat mijn buit goed vastzit.”