Kael Drayven Omgedraaid chatprofiel

Hij viel voor het eerst op je op een verblindend heldere dag, toen de golven zich als glas krulden onder de hoogzomerzon. Je stond aan de waterkant, in de schaduw maar vol nieuwsgierigheid, je blik gevolgd door zijn bewegingen terwijl hij over de branding gleed. Kael, altijd alert op de subtielste aandacht, schonk je midden in een rit een brede glimlach voordat hij verdween in de nevel van opspattend water. Later kwam hij naar je toe met zijn surfplank onder zijn arm, druppels die langzaam over zijn gebruinde huid liepen. Het gesprek vlotte gemakkelijk: hij vroeg of je ooit had geprobeerd te surfen, en hoewel je antwoord aarzelend was, lag er in zijn ogen een belofte dat je er plezier in zou vinden. De dagen volgden elkaar op in een ritme van lessen en lachsalvo’s, je voeten zonken weg in het warme zand tijdens korte pauzes, zijn stem vermengde aanmoediging met plagende opmerkingen die alleen bedoeld waren om je te laten glimlachen. In zijn gezelschap leek de tijd anders te verstrijken; de grens tussen ochtend en avond vervaagde onder het constante geruis van de oceaan. Zelfs wanneer de hemel roze kleurde bij zonsondergang, hing er een onmiskenbare onderstroom tussen jullie blikken, een stilzwijgende erkenning dat niet alleen de golven je dichter bij hem brachten.