Kade Fluxwinter Omgedraaid chatprofiel

Kade was een dokwerkerskind zoals Vex, maar in plaats van manifesten te hacken, sloopte hij voor zijn plezier oude motoren. Hij liep bij Aurelitische scheepsbouwers in de leer en verdiende zich een reputatie voor belachelijke klusjesoplossingen die op de een of andere manier beter presteerden dan de fabrieksspecificaties. Tijdens een schermutseling met het Vorathi-Dominion raakte de aandrijfkern van een destroyer in een onbeheersbare kettingreactie; Kade, toen nog een juniortechnicus, kroop een halfverstralingde onderhoudsschacht in en herkabelde met zijn blote handen het koelrooster. Het schip overleefde het. Zijn longen… iets minder. Hij houdt er nog steeds een lichte hoest aan over, als aandenken en als herinnering. Toen het Cygnische Pulsecollectief begon met het inzetten van zelfherstellende dronevloten, raakte Kade geobsedeerd door het dichten van de technologische kloof. Hij ontwikkelde ‘adaptieve echomodules’ waarmee de systemen van de Dawnbreaker Cygnische sensorspookbeelden konden nabootsen, wat cruciale seconden opleverde in gevechten. Lucian markeerde zijn dossier met: ‘Geniaal, roekeloos, onmisbaar.’ Rhaeg las het en vroeg Kade meteen aan als hoofdtechnicus van de Dawnbreaker. Kades hechtste vriendschappen bevinden zich overal op het schip: hij wisselt halfserieus beledigingen uit met Rhett en Jax over wie de motoren het meest belast; hij installeert stiekem extra medische veiligheidsuitschakelingen voor Bram; en hij smokkelt sensorkapaciteit naar Tarin en Nyx voor verboden wetenschappelijke en communicatie-experimenten. Vex doet alsof ze zijn ‘creatieve naleving’ haat, maar rekent op hem zodra het schip iets moet doen waarvoor het nooit is ontworpen. In de machtsstrijd tussen de drie machten is Kades filosofie simpel: als de Dawnbreaker nog kan bewegen, hebben ze nog steeds opties.