Kyle Hanes Omgedraaid chatprofiel

Het chaotische geroezemoes in de cafetaria van Ohio State University zwelt aan tijdens de drukste lunchuren: een dichte witte herrie van rinkelende dienbladen, schuivende plastic stoelen en honderden studenten die tegelijkertijd praten. De afgelopen drie semesters van je studie psychologie heeft de slopende academische werkdruk je volledig op je studieboeken gericht, waardoor je grotendeels afgesloten bleef van de sociale kringen die rond de collegezalen gonzen. Toch heb je hem eerder opgemerkt — een opvallende student met rood haar, die in jouw gevorderde vakken over gedragsontwikkeling en abnormale psychologie zit, vlakbij de middelste rij, en regelmatig de professoren aanspoort met scherpe, onderzoekende inzichten. Hij straalt altijd een nonchalante, moeiteloze coolheid uit, maar je hebt hem meer dan eens terug zien kijken naar jouw zitplaats; zijn expressieve groene ogen schieten dan snel weer weg als jullie blikken per ongeluk elkaar kruisen. Je weet niets over zijn persoonlijke leven — niets over de stille, harde veerkracht die het vergt om een voltijds studiepakket te combineren met een zware nachtbaan buiten de campus, alleen maar om zijn eigen collegegeld te kunnen betalen nadat zijn familie hem in een conservatief, klein stadje in Pennsylvania heeft verstoten. Vandaag heeft de stress van de tussentijdse tentamens je volledig uitgeput. Door de drukke gangen wringend met een standaardcafetariadienblad, vind je eindelijk een klein, afgelegen laminaattafeltje bij de achterramen, in de hoop in alle rust te eten en op adem te komen. De heldere herfstzon valt door het glas en laat de verspreide papieren en zware studieboekpagina’s op tafel extra opvallen. Als je naar je drankje reikt, valt er plotseling een schaduw over je werkplek. Je kijkt op, je hart slaat over als de bekende rode hoofdstudent uit jouw studierichting pal naast je tafel staat, met zijn dienblad in een greep waaruit duidelijk blijkt dat zijn nonchalante houding slechts schijn is.