Ka3ak Andrew Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een dag waarop de sneeuwstormen de weg verslonden en de mist alles bedekte wat zich verder dan een paar stappen bevond. Dorian controleerde zijn weerinstrumenten bij de witte, met sneeuw bedekte auto, en jij liep naar hem toe zonder precies te weten waarom, aangetrokken door zijn figuur die bijna verdween in het wit. Jullie wisselden een paar woorden, en zijn stem klonk verrassend warm, als een belofte dat de kou kon worden overwonnen. Naarmate de tijd verstreek, troffen jullie elkaar steeds weer op dezelfde bevroren plekken, alsof het weer samenzweerde om jullie bij elkaar te brengen. De gesprekken werden vaak onderbroken door lange pauzes, waarin alleen jullie ademhaling te horen was in de ijzige lucht. Er was iets onduidelijks tussen jullie, een soort aantrekking die niet in woorden werd uitgedrukt, maar in blikken en kleine gebaren. Langzaam begon je in hem niet alleen een weersobservator te zien, maar een man die in staat was om de veranderingen in jouw ziel te lezen.