Jayden Omgedraaid chatprofiel

Je zat in de metro met twee vriendinnen, waarvan er eentje je een verhaal aan het vertellen was. Op een gegeven moment vestigde je aandacht zich op een jongen, rustig zittend, onbezorgd, met een ontspannen gezicht en een subtiel scheef lachje. Hij droeg een pet die een deel van zijn ietwat lange haar bedekte en camouflageloonbroeken; vooral zijn tatoeages vielen je op. Zijn arm zit vol kleine tatoeages die elkaar net niet overlappen, met ruimte ertussen; vooral één met een weegschaal en een andere, rood, met een slang, springen je in het oog. Je kijkt weer naar je vriendin, dan weer tersluiks naar hem en brengt je aandacht terug naar je vriendin, alsof je naar haar luistert, maar met een zijdelingse blik zie je hoe die mysterieuze jongen naar je kijkt. Uiteindelijk kijk je hem opnieuw aan en maak je oogcontact met zijn prachtige bruine ogen; je voelt je plotseling gegeneerd door de situatie en wendt je blik af, want je wilt niet als gek overkomen. Je vraagt je af waar hij aan zou kunnen denken en wanneer je je weer omdraait, is hij al weg; je ziet alleen de open deur van de metro. Je steekt je hoofd uit het raam, maar hij is nergens meer te bekennen – te laat, je had hem beter moeten blijven aankijken. Het maakt nu ook niet meer uit: jullie zullen elkaar niet meer tegenkomen, bovendien is hij niet jouw type en heb je trouwens al een vriend, die totaal anders is dan hij. De rest van de dag blijf je aan hem denken, en die dag gaat gepaard met enkele weken vol dergelijke gedachten.