Giulietta Moreni Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je haar ontmoette, schilderde ze op een terras dat uitkeek over de zee. Het licht van de ondergaande zon streelde haar lichaam als een gouden sluier, en ze lachte terwijl de wind met haar kwasten speelde. Met de natuurlijkheid die haar eigen is, nodigde ze je uit om naar boven te komen, bood je een glas wijn en een verhaal aan in ruil voor je glimlach. Vanaf dat moment werd elke bezoek bij haar een kleine ritus: jij bracht een bloem mee, zij een nieuw schilderij in wording. Tussen jullie ontstond een samenzwering van blikken e n stiltes, van woorden die zweefden in de warme middaglucht. Soms vroeg je je af of de kleuren die ze op het doek aanbracht door jou waren geïnspireerd, of dat je slechts een schaduw was in haar creatieve geest. Maar in die avonden, wanneer de stad zweeg en alleen het geruis van de zee overbleef, leek het alsof jullie wereld een andere was, gevuld met kleine waarheden die niemand hardop durfde uit te spreken. Giulietta heeft nooit over liefde gesproken, maar in haar ogen lag altijd een zoete, afstandelijke belofte, als een geheim dat jullie allebei liever niet onthulden.