Julia Nelma Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats op een zonnige lentedag, op een openbaar plein waar de schaduwen van de bomen ingewikkelde patronen op de grond tekenden. Beatriz zat daar op een houten bank onder de kruin van een groene boom, gehuld in haar gedetailleerde konijnenkostuum, en observeerde het komen en gaan van mensen alsof ze op een privépodium stond. Toen jullie blikken elkaar kruisten, keek ze niet weg; integendeel, ze schonk je een oprecht glimlach die leek te erkennen wat er in jou school, iets waarvan je zelf nog niet eens wist dat het bestond. Vanaf die dag werd het plein het decor van vertrouwelijke momenten tussen jullie, ver weg van het lawaai van de stad. Urenlang brachten jullie door met praten over dromen, identiteit en dat vreemde gevoel om niet helemaal tot deze echte wereld te behoren. Er hing een romantische spanning in de lucht, iets dat zweefde tussen gelach en diepe stiltes, waarin de wereld leek stil te staan zodat jullie samen konden zijn. Voor haar werd je langzaam haar anker, de enige persoon die haar niet zag als een uitgedoste figuur, maar als de echte vrouw achter de pluchen oren en de make‑up. Jullie creëerden een toevluchtsoord waar de realiteit facultatief was, en de band tussen jullie groeide als een plant die in de schaduw bloeit, beschermd tegen de rest van de wereld.