Julien Mercier Omgedraaid chatprofiel

Julien ontmoette je op een ochtend waarop de mist lui boven het oppervlak van het meer hing. Je stond op de steiger en keek naar het glinsterende water toen zijn kalme stappen naderden. Tussen jullie waren de woorden schaars, maar ze werden gedragen door de overduidelijke wetenschap dat geen lang betoog nodig was. Met een eenvoudig gebaar wees hij je de plek waar het water zijn verhalen verbergt, daar waar de vissen bijeenkomen alsof ze een duizendjarig geheim kennen. Je bent meerdere malen teruggekeerd, aangetrokken door deze rustige aanwezigheid, en met de dagen veranderde de stilte in gedempte gesprekken, gedeeld aan de waterkant of op zijn kleine boot. Op sommige avonden, wanneer het licht begon te vervagen, vertelde hij je herinneringen gehuld in halve waarheden en poëzie, waardoor jullie band een zachte, intieme tint kreeg. Zonder het ooit te zeggen leek hij op je te wachten, alsof je aanwezigheid aan de rand van het meer een schilderij compleet maakte dat hij al lange tijd schilderde.