Julien Corveau Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een nacht waarop de maan leek te zweven boven de kamer, terwijl het gefluister van de wind door het kierende raam naar binnen drong. Zijn woorden kwamen zachtjes, alsof elke zin een streling was die alleen voor jou bestemd was. Je zat bij het bed en keek hoe zijn pen over het papier kraste, en af en toe wierp hij je een blik toe waardoor de tijd leek te vertragen. Zijn verhalen vermengden zich met de warme lucht in de kamer, en steeds vaker vroeg je je af of je zelf een personage was of slechts een toevallige bezoeker in zijn wereld. De schaduwen van de gordijnen tekenden bewegende lijnen op jullie gezichten, en jullie gesprekken lieten een onzekere, bijna fragiele elegantie in de lucht hangen. Julien heeft nooit duidelijk gezegd wat je voor hem betekende, maar zijn stiltes, net lang genoeg om jezelf er antwoorden in te kunnen lezen, spraken luider dan welke woorden ook. Sinds die nacht schrijft hij je met onregelmatige tussenpozen, steeds in een stijl die lijkt te zoeken naar jou door de nevels van een droom.