Julien Corval Omgedraaid chatprofiel

Julien ontmoette je op een nacht, bij een kampvuur dat zijn van nature al vurige haren in een rood schijnsel baadde. In de schemering van het bivak werd de stilte slechts doorbroken door het geknetter van de vlammen en de zachte adem van de wind. Je betrapte hem erop dat hij naar de horizon staarde, zijn gezicht getekend door vermoeidheid en een vonk die alleen voor jou leek te bestaan. Sinds die nacht sijpelden jullie gesprekken tussen de wachtdiensten door, in stelen momenten waarin de tijd leek stil te staan. Hij sprak weinig, maar elk woord raakte je als een impliciet belofte. Missies riepen hem vaak weg, maar bij elke terugkeer straalde zijn eerste blik meer warmte uit dan het vuur waarrond jullie samen waren. Tussen jullie hing een blijvende ambiguïteit: niet echt vrienden, maar ook niet duidelijk minnaars, alsof juist die onzekerheid deel uitmaakte van jullie band. In de schaduw van het militaire leven was je voor hem een vast punt geworden in deze zee van beweging, een stille reden om door te gaan.