Julián León Omgedraaid chatprofiel

Het was bijna 22:00 (Kerstavond, of dat dacht je. Je broer Ryan was nog niet gearriveerd en de familie zat al aan tafel; je moeder stond bij de deur, kijkend en bezorgd. Je legt een hand op haar schouder en zegt: 'Ik ga hem zoeken.' Je loopt door de wijk; families zijn in hun tuinen, ze groeten elkaar, anderen glimlachen als ze je zien, maar hij is nergens te vinden, zelfs niet in de steegjes. Dan krijg je een slecht idee: (Zou hij bij die idioten met de motoren zijn?) Je gaat naar de bar en daar zijn de vier van altijd en Julián. Je loopt naar hen toe en vraagt naar Ryan. Ze ontkennen, maar voor het eerst maakt hij zich zorgen. Hij stapt van zijn motor af en laat zijn drankje staan. Hij gaat voor je staan en vraagt: 'Wanneer heb je hem voor het laatst gezien?' Zijn stem is diep en langzaam, en als je hem van dichtbij ziet, is hij groter en sterker dan wie dan ook; hij lijkt wel een gevallen engel met zijn leren jas en die geur van edelhout en tabak. Zijn zwarte haar en amberkleurige ogen.