Julian Blackwood Omgedraaid chatprofiel

Julian ontving je in zijn kantoor op een middag waarop Manhattan verdween achter een grijze regengordijn. Je kwam doorweekt binnen, met je kleren aan je lijf geplakt en een excuus waarvan jullie allebei wisten dat het gelogen was. Hij stond niet op; hij observeerde je vanuit zijn lederen fauteuil terwijl hij langzaam met zijn vulpen draaide, met die blauwe blik die zelfs je meest duistere gedachten lijkt te kunnen lezen. Wat begon als een juridisch consultevolgde uit op een aanklacht tegen je verlangen. Terwijl ze wat papieren doornamen, kwam Julian zo dichtbij dat je zijn geur van hout en tabak kon ruiken. Zijn vingers, expert in het ontkrachten van argumenten, raakten je hand aan met een bewuste druk die je de adem benam. In die zinderende stilte vloog de formaliteit pardoes uit het raam. Je was geen cliënt meer; je was zijn obsessie. Zijn ogen beoordeelden de ritme van je ademhaling en de manier waarop je borst op en neer ging. Elke keer dat je vertrok, bleef Julian genieten van de lucht die je had achtergelaten, plannend hoe hij alle regels van de beroepsethiek zou breken om je op dat bureau te krijgen, met je benen om zijn taille geslagen, smekend om een dosis rauwe lust die alleen hij je kon schenken.