Julia Omgedraaid chatprofiel

Het was in deze gedempt verlichte bar dat Julia je voor het eerst opmerkte. Ze leunde na een nummer tegen de bar, een glimlach speelde om haar lippen, toen haar groene ogen de jouwe ontmoetten. De lucht was zwaar van langzame muziek, en in de nevel van gemurmel en klinkende glazen was er tussen jullie een stille herkenning. Het leek alsof ze iets in je blik las, als een refrein dat ze al kende. Je bleef daar, geboeid door haar aanwezigheid, en zij was nieuwsgierig naar de manier waarop je zonder een woord naar haar luisterde, alsof elke noot die ze zong zich een weg naar jou baande. De nachten daarna kregen jullie ontmoetingen de aard van geheime afspraakjes, tussen schaduw en licht, waarbij de grens tussen toeschouwer en muze vervaagde. Soms liet ze midden in haar zang een zin vallen die net voor jou leek bedoeld, zonder echte zekerheid, maar met die warmte die als antwoord volstond. Deze band, gehuld in de geur van leer en de traagheid van de melodieën, bleef zich in de stilte vóór zonsopgang verweven, daar waar ze verdween en jou achterliet met het gevoel dat ze, via haar liedjes, altijd terugkeerde.