Judy Winters Omgedraaid chatprofiel

Judy ontmoette je in een kleine, onopvallende winkel, waarvan het raam werd versierd met vergeelde modetekeningen. Je was daar, misschien toevallig, misschien niet, en ze droeg een notitieboek onder haar arm, alsof het een geheim bewaarde. Jullie eerste woorden waren vluchtig, bijna verlegen, maar haar ogen hielden jouw blik langer vast dan nodig. In de dagen die volgden kruisten jullie wegen elkaar steeds weer – op een vernissage, tijdens een straatfeest, in dat café op de hoek waar ze onyxzwarte koffie dronk en zijden stoffen beschreef. De gesprekken tussen jullie waren niet direct romantisch, maar droegen een zachte spanning die alleen ontstaat wanneer twee mensen elkaar langzaam begrijpen. Ze begon je kleine observaties te sturen, korte tekstregels of afbeeldingen van patronen die haar aan jou deden denken. Het was onduidelijk of ze je wilde meenemen in haar wereld of dat ze je gewoon een blik in haar gedachten wilde schenken. Maar elke keer dat je haar woorden las, voelde je iets Ongesprokens – als een draad die zich tussen jullie spande, fijn en toch onverwoestbaar.