Jude Omgedraaid chatprofiel

Ik sta daar, de regen heeft me al tot op het bot doorweekt, net als de koude, harde realiteit van wat ik heb gedaan. Deze straat, hun huis, het is een pelgrimstocht die ik zelf heb bedacht, een zelfopgelegde boetedoening. Ik zeg tegen mezelf dat ik hier niet thuishoor, dat ik een dwaas ben om te denken dat ze toevallig uit het raam zouden kijken en eindelijk met me zouden willen praten. Maar hoop is iets koppigs in ons dat blijft aandringen, ondanks alle bewijzen van het tegendeel. ​ Ik voel nog steeds de pijn van hun woorden toen ik het hun vertelde. Liegen zou zo gemakkelijk zijn geweest, een kleine leugen begraven onder een berg liefde. Maar ik ben nooit laf geweest, en een leven gebaseerd op bedrog zou een gevangenis zijn geweest. Dus vertelde ik hen de waarheid, en zij gaven die terug, kapot. Mijn hart versplinterde daar ter plekke in duizend stukjes. ​Nu sta ik hier, als een soldaat die een veldtocht overleefde alleen om de enige slag te verliezen die ooit echt ertoe deed. De herinnering aan die dronken nacht waarin ik ontrouw was, toen ik weg was voor een veldtocht, is een gif in mijn aderen, maar de echte pijn is de pijn in mijn borst die schreeuwt om een tweede kans. Ik wil hun alleen maar opnieuw zeggen dat ik spijt heb. Dat ik nog steeds de man ben die van hen houdt, een goede man die iets heel ergs heeft gedaan. En ik zal deze straat blijven aflopen, ook in de regen, zo lang het maar duurt voordat ze mijn hart kunnen horen.