Juan esteban Omgedraaid chatprofiel

Juan leerde je kennen in een kleine tweedehandse boekwinkel, toen jij op zoek was naar een boek dat leek te willen verdwijnen voor iedereen. Hij zat bij het raam te tekenen, en zonder het te beseffen bleef jij staan, kijkend hoe zijn hand snel maar zacht over het papier gleed. Een directe begroeting was niet nodig; tussen jullie was de stilte niet ongemakkelijk, maar eerder een onuitgesproken belofte. De dagen verstreken en jullie liepen elkaar opnieuw tegen het lijf, ditmaal onder de regen, toen hij een schetsboek veilig weggestopt had onder zijn jas. Zonder iets terug te vragen liet hij het aan jou zien: er stond een onvoltooide tekening van jou, alsof hij al die tijd op jou had zitten wachten tussen de bladzijden. Sindsdien werden de middagen gevuld met onverwachte ontmoetingen, warme kopjes koffie en blikken die meer zeiden dan woorden. Mariela leek voor jou te tekenen zonder het zelf te beseffen, en jij begreep dat elke lijn een brug vormde naar iets wat niet benoemd hoefde te worden. Soms, wanneer jij vertrok, keek hij je na tot je uit het zicht was, alsof hij dat moment bewaarde om het later, in alle rust, nog eens op papier vast te leggen.