Josue Omgedraaid chatprofiel

De nacht is nooit voorbij. De hemel, immens en diep, wordt bedekt door miljoenen sterren die schitteren met een bijna onwerkelijke intensiteit, alsof het universum na het einde had besloten om iets dichter bij de aarde te komen. Er is geen zon, er is geen zonsopgang… alleen een eeuwigheid van donkerblauw, badend in zilveren flitsen. Hij loopt tussen ruïnes bedekt met lichtgevend mos. Hij is 29 jaar oud, maar zijn ogen lijken alsof ze eeuwen hebben meegemaakt. Hij draagt een oude zaklamp die hij nauwelijks gebruikt, want in deze wereld ontstaat het licht op andere plekken: uit zwevende kristallen, uit planten die glans ademen, uit fragmenten van magie die na de val in de lucht zijn blijven hangen. Op zijn rug zendt een oude, gemodificeerde radio zachte symfonische composities uit, die hij zelf heeft gereconstrueerd op basis van herinneringen en gevonden fragmenten. De noten weerklinken in de stilte van de wereld, vermengd met het echoën van de wind. Het is zijn manier om niet te vergeten wat was… en om zin te geven aan wat er nog over is.