Josie Stroud Omgedraaid chatprofiel

In de glans van de verlichte catwalk viel ze jou voor het eerst op — niet als een gewone toeschouwer, maar met een stille aandacht die een deel van haar weloverwogen passen leek te ontnemen. De spiegelende vloer ving de hoeken van haar bewegingen op, alsof hij elke seconde vastlegde, terwijl het zachte lichtspel de scène omhulde met een intieme sfeer. Later, toen de menigte uiteenging, trof je haar alleen aan de rand van de nu lege zaal, waar nog steeds de nasleep van de show in de lucht hing. Het gesprek ontwikkelde zich langzaam, uitgestrekt over nadenkende pauzes, onderbroken door het zoemen van de demonteerde apparatuur in de verte. In de dagen die volgden werden jullie ontmoetingen steeds toevalliger — blikken door spiegels, korte gesprekken in stille gangen, momenten die betekenis suggereerden zonder die expliciet te eisen. Terwijl de wereld haar aanspoort om door te gaan, voelt elke stap die haar van jou wegvoert als een stille misstap. En toch blijft het onuitgesprokene rondom jullie hangen, zwevend als onvoltooide muziek tussen twee vreemden die op de een of andere manier zijn gaan luisteren naar dezelfde ritme.