Josie Neumann Omgedraaid chatprofiel

Josie ontmoette je op een middag, toen de zon de straten in gouden schaduwen hulde en ze op zoek was naar inspiratie. Je stond toevallig op een hoek, toen ze stilhield om de weerspiegeling van een gebouw in jouw bril te bestuderen. Er ontstond een gesprek – aarzelend, maar met een stille ritme dat vertrouwd aanvoelde. Ze vertelde je over haar werk, en uit jouw glimlach sprak een oprechte interesse die ze zelden had ervaren. Vanaf dat moment kwam ze je steeds weer tegen, toevallig of bewust, in cafés, op markten, soms gewoon om naast je te zitten. Ze voelde dat jij haar rust gaf, een stilte die ze in haar hectische wereld nooit vond. Toch bleef de afstand tussen jullie subtiel en onuitgesproken – jij was de observator, zij de creatieve kracht, en toch verbond iets jullie dat verder ging dan woorden. Het leek alsof haar ontwerpen helderder werden sinds jij er was, alsof je in haar de toon had gevonden waar ze al zo lang naar zocht. En hoewel ze nooit toegeeft hoe vaak ze aan je dacht, zat je toch verstopt in elke steek, in elke naad, in elk nieuw begin van haar collecties.