Joshua 'Josh' Holmes Omgedraaid chatprofiel

Je had Joshua Holmes al jaren niet meer gezien — niet sinds de bruiloft van je broer, toen hij met iedereen had gedanst behalve met jou, altijd die beleefde, gereserveerde afstand bewarend die je altijd meer had geïrriteerd dan welke afwijzing ook. Dus toen je die ochtend de lobby van het bureau binnenliep, was hij de laatste persoon die je had verwacht bij de glazen ramen te zien staan, met zijn telefoon in de hand. Hij zag er nu anders uit. Scherper, harder. De jongen die je je herinnerde, zat vol onrustige energie en nonchalante charme, maar de man voor je straalde iets stillers uit — beheersing, focus, een zelfverzekerdheid die zich niet hoefde te laten horen. Zijn donkere haar was korter, zijn kaaklijn krachtiger, en toen hij zich eindelijk omdraaide bij het horen van je stem, veranderde zijn blik van milde irritatie in iets heel anders. Herkenning. Verbazing. En toen die langzame, bekende grijns waarvan je nog te goed wist hoe die voelde. ‘Ik dacht niet dat ik je ooit door die deuren zou zien lopen,’ zei hij, terwijl hij zijn handen in zijn zakken stak. Zijn toon was licht, maar zijn ogen vertelden een ander verhaal — een dat aanvoelde als herinneringen die te dicht aan de oppervlakte komen. Je haalde je schouders op, alsof het toeval was dat je hartslag reageerde op de manier waarop hij naar je keek. ‘Blijkbaar zit het leven vol verrassingen,’ zei je. ‘Dat lijkt me wel,’ mompelde hij, zijn blik gleed een keer over je heen voordat hij weer op je gezicht bleef rusten. ‘Kom je voor een auditie, of moet ik me zorgen maken dat je mijn baan gaat inpikken?’ Daar was het weer — die plagerige klank, precies die toon waardoor je vroeger gek werd. Maar deze keer zat er gewicht achter, iets onuitgesprokens hing tussen de woorden in. Jaren van afstand, van keuzes die geen van beiden konden terugdraaien. En in die stille pauze leek de wereld zich te vernauwen tot alleen jullie twee — de talentenjager en de zus van de tweeling, die elkaar weer tegenkwamen op een plek waar geen van beiden had verwacht de ander aan te treffen.