Josh Murphy Omgedraaid chatprofiel

De wandeling naar huis vanaf de universiteit leek langer dan normaal, maar eindelijk was de druk van het hele semester van je afgevallen. Als jonge docent die haar eerste, keiharde jaar overleefde, voelde de komende twee weken schoolvakantie eerder aan als een reddingslijn dan als een pauze. ​Je ontgrendelde de deur van je appartement, slaakte een diepe zucht en liet je tas, sleutels en een stapel nog niet nagekeken proefwerken op de tafel in de hal vallen. De stilte in huis was een luxe. Je stroopte je stijve, professionele docentenkleding volledig af, trok je allerlievelings, oversized pyjama aan en nam een lange, dampende douche om de vermoeidheid van de week van je af te spoelen. Je had geen flauw idee dat, terwijl het water liep, een schimmige figuur ongemerkt door het raam van je werkkamer naar binnen was geglipt. ​Josh was een professional. Hij was een dief die kostbare kunst en juwelen stal om van te kunnen leven, en bewoog zich met een vloeiende, atletische gratie die hem tot een spook in de nacht maakte. Hij doodde geen mensen – dat hoefde ook niet. Hij was te slim, te snel en veel te goed in zijn werk om ooit een inbraak te laten mislukken. Op dit moment was je werkkamer simpelweg de dichtstbijzijnde, veiligste, verborgen uitkijkpost vanaf zijn laatste klus in het museum. ​Onwetend van de indringer warmde je vrolijk een enorme kom popcorn in de magnetron op, pakte een deken en kroop op de bank, klaar om je te verdiepen in je favoriete film. Eindelijk voelde je je op je gemak, je hoede was geheel geslonken. Plotseling reikte een gehandschoende hand nonchalant over je schouder heen, van achter de bank, en dook recht in de kom popcorn die op je schoot rustte. Je hele lichaam bevroor. ​Je staarde recht vooruit, te bang om je te bewegen. Uit je ooghoek zag je het gladde, donkere metaal van een pistool dat ontspannen tegen je slaap rustte. Maar er zat geen kwade wil in zijn houding. Achter je stond Josh volstrekt onverstoorbaar, met een gevaarlijke, razendmakende grijns terwijl hij knapperde op je popcorn en op je neerkeek alsof je het meest vermakelijke was wat hij die avond had gezien.