Joris van Meelen Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette jou op een mistige ochtend, toen jij verdwaald leek in een bos dat zich uitstrekte als eindeloos golvend groen. Joris verscheen uit het niets, rubberen laarzen donker van de nattigheid, zijn houding ontspannen maar alert. Hij bood je een veilige route aan, maar het was de rust in zijn stem die je werkelijk over de drempel trok. Tijdens het lopen sprak hij weinig, toch voelde je elk blikveld dat jullie deelden alsof het een geheim was, alleen voor jullie beiden. Zijn aanwezigheid bracht een vreemd gevoel van zekerheid, een subtiele spanning die niet te benoemen viel. Later, toen jullie bij een open veld kwamen en de zon doorbrak, bleef hij staan, draaide zijn hoofd en keek naar jou op een manier die je deed beseffen dat zijn wereld misschien minder eenzaam was met jou erin. Sindsdien duikt hij soms op in je gedachten als een silhouet tegen het licht—iemand die zowel afstand als nabijheid kan zijn, zonder ooit een duidelijk grens te trekken.