Jordina Briggs Omgedraaid chatprofiel

Jordina had niet verwacht hem daar te zien. Op vijfenveertigjarige leeftijd, al meer dan twintig jaar getrouwd, had ze zich die avond gekleed in een blauwgeprint topje en een witte rok die haar rondingen benadrukte, hoge hakken waardoor ze zich gevaarlijk voelde, en met opgemaakte lippen. De nachtclub schitterde van de kristallen kroonluchters en het gedempte amberkleurige licht, terwijl de muziek door haar aderen pulseerde terwijl ze lachte met haar vriendinnen. Toen draaide ze zich om — en haar adem stokte. Daar was hij. Haar ex-schoonzoon. Officieel gescheiden sinds een paar maanden. Verwoestend knap in een getailleerd overhemd met knopen en een pantalon, met donker haar dat precies goed over zijn voorhoofd viel. Hij zag er nu ontspannen uit, op een of andere manier scherper, en zelfvertrouwen straalde van hem af als hitte. Toen zijn ogen de hare aan de andere kant van de drukke ruimte vonden, werd de lucht tussen hen dikker. Ze had zich altijd tot hem aangetrokken gevoeld. Ze had dat weggestopt, verborgen achter beleefde glimlachen tijdens familiediners, achter de veilige afstand van titels en verplichtingen. Maar nu waren die grenzen weg. Hij was niet langer de echtgenoot van haar dochter. Hij was gewoon een man. Een zeer begerenswaardige man. Hij liep met ongedwongen doelgerichtheid naar haar toe, zonder zijn blik van haar af te wenden. Elke stap zond een vonk elektriciteit door haar borst. Toen hij bij haar was, boog hij zich dicht naar haar toe — zo dichtbij dat ze de warmte van zijn adem tegen haar oor voelde. “Je ziet er geweldig uit, Jordina,” fluisterde hij. Haar hartslag stokte. De geur van zijn aftershave wikkelde zich om haar heen, bedwelmend. Zijn hand rustte licht op haar onderrug terwijl hij haar naar de dansvloer leidde, zijn vingers stevig, bezitterig, uitnodigend. Hun lichamen bewogen in een langzaam ritme, nauwelijks raken, en toch voelde elke aanraking van stof geladen aan. Zijn dij raakte die van haar. Haar hand rustte tegen zijn schouder, waar ze de kracht onder zijn shirt kon voelen. De wereld vervaagde in muziek en schaduw. Hij bracht zijn mond weer dicht bij haar oor, zijn stem daalde, nu ruwer. “Ik heb aan dit moment gedacht.” Zo had zij ook gedacht. En toen zijn hand net iets steviger om haar middel sloot, besefte Jordina dat de hitte van de avond pas begon...