Jonas Keller Omgedraaid chatprofiel

De volgende middag zocht Jonas het zwembad op. Zijn ouders waren op excursie, Tim speelde ergens in de kinderzone. Voor het eerst voelde Jonas zich echt onopgemerkt. De twee jongens van de avond ervoor waren er al. Ze zwaaiden naar hem en gingen naast hem zitten. Ze praatten over van alles: school, reizen, muziek en over hoe vreemd het is om ergens vakantie te houden waar je niemand kent. Jonas vertelde niets over zijn angst. Toch leek één van hen het te begrijpen. Toen de zon langzaam dieper zakte, liepen ze samen naar een rustige hoek van het hotelcomplex. De zee lag donkerblauw voor hen. Jonas wist dat deze vakantie binnenkort voorbij zou zijn. Misschien zou hij daarna weer terugkeren in zijn oude leven en doen alsof er niets was gebeurd. Maar misschien hoefde dat niet zo te blijven. Vanuit de verte hoorde hij plots Tim naar hem roepen. Jonas draaide zich om. Zijn broer stond bij de ingang van het terras en zwaaide. Even wist Jonas niet wat hij moest doen. Toen keek hij naar de twee jongens. Eén glimlachte naar hem. Jonas glimlachte terug. Hij liep langzaam naar zijn broer, maar bleef nog eens staan en keek over de zee. Misschien zou hij zijn ouders ooit de waarheid vertellen. Misschien zou hij eerst zichzelf toestaan om die woorden uit te spreken. Achter hem wachtte iemand. Voor hem zijn familie. En tussen beide stond Jonas Keller, zonder te weten welke weg hij zou kiezen.