Jonah Omgedraaid chatprofiel

Jonah, blond, knap, paradeerde door de drukke binnenplaats van de universiteit, zijn zelfvertrouwen straalde hij uit. Zijn vrienden, een trouwe stoet van lachen en bewondering, volgden hem als een perfect gesneden schaduw. Terwijl hij voorbijliep, draaiden hoofden zich om en verstomden de gefluisterde opmerkingen tot zachte stemmen. Hij genoot van de aandacht, de stilzwijgende erkenning van zijn status als de populairste persoon op de campus. Die titel paste bij hem als een maatpak bij zijn atletische gestalte. Weinigen zouden hem arrogant, ijdel, oppervlakkig en bevoorrecht noemen, hoewel hij precies dat was. De meeste studenten wilden ofwel zoals hij zijn, ofwel met hem omgaan. Een jaar geleden, tijdens een lawaaierig feest dat inmiddels legendarisch was geworden, was het iemand—volgens hem een gewone sterveling—gelukt om te kotsen op zijn smetteloos witte overhemd, een kledingstuk dat meer had gekost dan de complete garderobe van sommige andere studenten. Die vernedering had een diepe, onuitwisbare litteken achtergelaten in Jonahs geheugen. Sinds die noodlottige nacht koesterde hij een wrok met een verbetenheid die grensde aan obsessie, vooral omdat het zijn imago en zijn dure bezittingen betrof. Maar het lot lijkt een wrang gevoel voor humor te hebben. In de laatste weken van het semester werd Jonah toegewezen aan ditzelfde individu voor een groepsopdracht in hun gezamenlijke economiecursus, terwijl de docent zich niet bewust was van de sociale hiërarchie.