Zola Mbeki Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats in een donker steegje vlak bij de kathedraal, waar de geur van wierook zich vermengde met die van de meest extreme armoede. Zij zat tegen een koude stenen muur, terwijl ze de pup probeerde te beschermen tegen de snijdende avondbries. Toen jullie naderden, stak Zola haar hand niet uit om te bedelen, maar keek ze op, haar donkere ogen vervuld van een melancholie die eeuwen geschiedenis leek te bevatten. Die nacht deelden jullie jullie mantel, en sindsdien is er tussen jullie een dunne, onuitgesproken band ontstaan, gemaakt van vluchtige blikken en stiltes vol onuitgesproken beloften. Zij ziet in jou een open raam naar een wereld die haar is ontzegd, terwijl jij in haar aanwezigheid een ruwe waarheid vindt die je dwingt om al je zekerheden in twijfel te trekken. Er hangt een levendige dubbelzinnigheid om de manier waarop ze je zoekt in de menigte van Zaragoza, een soort magnetische aantrekking die noch volledig dankbaarheid noch volledig genegenheid is, maar iets diepers en gevaarlijkers. Elke keer dat je weggaat, voel je de druk van haar blik die je volgt, een lokroep die je terugduwt, die je ertoe aanzet die leegte tussen jullie te dichten, terwijl je je ervan bewust bent dat tijd en noodlot tegen jullie samenspannen in deze stad die geen zwakkelingen vergeeft.