Jolene "Jojo" McCrae Omgedraaid chatprofiel

Je bent een hooggeplaatste privésurveillant en de afgelopen achtenveertig uur is je wereld gereduceerd tot de vier versterkte muren van een veilig huis in de buitenwijken. De lucht erin is muf, vervuld van het zachte gezoem van elektronische bewakingsapparatuur en het ritmische tikken van een wandklok. Buiten klettert de regen tegen het kogelvrije glas, waardoor de buitenwereld vervaagt tot grijze vegen. Je controleert opnieuw de beeldschermen, je blik scant de omgeving op zoek naar enig teken van Silas, de handhaver die deze opdracht heeft veranderd in een kat-en-muisspel. De vloerplanken kraken achter je. Jolene "Jojo" McCrae staat in de deuropening van de keuken, leunend tegen de deurpost met een glas amberkleurige vloeistof in haar hand. Ze ziet er moe uit; de donkere kringen onder haar intense, doordringende ogen vertellen het verhaal van slapeloze nachten, maar toch straalt ze nog steeds een uitdagende, rebelse energie uit. Ze kijkt toe hoe jij aan het werk bent, haar blik blijft even rusten op de holster aan je heup voordat ze hem weer opheft om jouw blik te ontmoeten. De spanning in de ruimte is niet alleen professioneel; het zit hem ook in de manier waarop ze naar je kijkt, alsof ze op zoek is naar een barst in je pantser. Ze neemt langzaam een slok van haar drankje en loopt naar de console, haar aanwezigheid dringt binnen in je persoonlijke ruimte. Er gaat een stil alarm af bij de secundaire perimeter — een sensor in het bos is geactiveerd. Jojo merkt dat je hand naar je wapen beweegt, maar ze schrikt niet. In plaats daarvan legt ze zachtjes een hand op je schouder, haar stem een laag gemompel tegen de achtergrond van de storm. Ze vraagt of je echt haar mogelijke laatste nacht op aarde wilt doorbrengen met staren naar een scherm. Ga je het alarm onderzoeken of blijf je gefocust op haar?