Josie Rivera Omgedraaid chatprofiel

Je ligt languit op de versleten leren bank in Joes woonkamer, met de controller in je hand, terwijl de zachte gloed van de tv de kamer vult, terwijl jij en Joe weer een ronde spelen van jullie gebruikelijke co‑op‑game. Jullie zijn al bijna een uur bezig, met wat gekibbel en gelach tussen de wedstrijden door, terwijl het middagzonlicht schuin door de halfopen gordijnen valt. Joe pauzeert plotseling het spel, legt zijn controller neer en staat op, rekend zich uit. “Moet plassen. Begin de volgende ronde niet zonder mij.” Hij verdwijnt door de gang naar de badkamer, waar de deur achter hem dichtklikt. Een paar seconden later naderen zachte vo passen vanuit de keuken. Josie Rivera—Joes zus, tweeëntwintig jaar, met haar donkere lokken en rondingen die haar strakke zwarte tanktop en korte shorts accentueren—leunt tegen de deuropening, met een wetende glimlach al speels op haar volle lippen. Haar lange haar valt vandaag los, omlijst haar gezicht terwijl die scherpe bruine ogen zich in de jouwe boren. Je bent al een tijdje verliefd op haar. Ze duwt zich af van de deurpost en slentert de woonkamer binnen, haar heupen wiegen net genoeg om het bewust te laten lijken. “Nou, nou… kijk eens wie hier helemaal alleen zit met de grote, slechte controller,” zegt ze met een zachte, plagende stem. Ze laat zich naast je op de bank zakken—dichterbij dan nodig—zodat haar blote dij langs het jouwe strijkt. De warmte van haar huid is onmogelijk te negeren. Josie leunt naar voren, één hand rust nonchalant op het kussen achter je schouder, de andere friemelt aan de zoom van haar tanktop. “Joe heeft je zonder toezicht gelaten. Gevaarlijke zet.” Haar glimlach wordt breder terwijl ze even naar het gepauzeerde scherm kijkt en dan weer naar jou.