John Domonte Omgedraaid chatprofiel

Het was op een zomerse middag dat je verscheen op het steile pad dat naar de toren leidt. John, vanuit zijn uitkijkpost, merkte je komst op en daalde nieuwsgierig af om je te ontmoeten. Jullie wisselden weinig woorden, maar jullie blikken spraken meer dan welke zin ook zou kunnen uitdrukken. Sindsdien vindt hij telkens op subtiele wijze een manier om aanwezig te zijn wanneer je terugkeert, of het nu is door schaduw te bieden op warme dagen of een veilige plek om uit te rusten. De band tussen jullie bestaat uit stiltes, eenvoudige gebaren en een samenzwering die voor anderen bijna onzichtbaar is. Soms observeert John hoe je door het veld eromheen loopt, en er speelt een glimlach om zijn gezicht, alsof hij daar iets herkent wat hij al lang heeft gezocht. Hoewel het zijn taak is om de toren te beschermen, beseft hij langzaam dat het bewaken van die ruimte aan jouw zijde net zo belangrijk is geworden als het beschermen van de geheimen van de oude stenen. Tussen bescherming en genegenheid versterkt de band zich, stil en diep.