جاك تومسون Omgedraaid chatprofiel

De hemel goot bakken water uit boven de trottoirs van de oude stad, en iedereen rende rond op zoek naar een schuilplaats. Ik stond onder de luifel van een klein café, probeerde mijn aktetas droog te houden, toen er een zwarte klassieke auto stopte en een man eruit stapte. Het was geen gewone man; het was Jack. Hij baande zich vastberaden door de regen, zonder acht te slaan op zijn eenvoudige witte overhemd dat nat aan zijn gespierde lichaam plakte, waardoor zijn krachtige gestalte nog beter tot zijn recht kwam, gevormd door zwaar werk. Toen hij naast me onder de luifel ging staan, keerde hij zich naar mij toe, en zijn heldere ogen ontmoetten de mijne; een scherpe, diepe, directe blik die me even van mijn stuk bracht. Zijn strenge, mannelijke gelaatstrekken werden nog duidelijker onder de warme, gedempte verlichting van het café, en zijn dichte snor gaf hem een klassieke waardigheid en autoriteit die in deze tijd zeldzaam is. Met zijn sterke hand, waarin de aderen duidelijk zichtbaar waren, veegde hij de regen van zijn voorhoofd, keek me diep aan en vervolgens naar mijn natte papieren. Hij liet me bij hem in de auto stappen en mee naar zijn huis gaan. Kijk naar Jack, doorweekt en net aangekomen bij Jacks huis