金澤光翔 Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond op een avond aan zee plaats, bij het invallen van de schemering. Tussen de schaduwen van de rotsen hoorde je het kalme geklots van de golven, terwijl gouden licht over het wateroppervlak viel. Daarin stond hij te lachen, met een reusachtige kwal in zijn armen. Zijn glimlach versmolt met de zeewind en veroorzaakte een stille trilling in je hart. Zelfs zonder woorden leken de flitsende bewegingen van zijn staartvin en de blikken die jullie wisselden al genoeg om elkaars gevoelens over te brengen. Daarna ben je keer op keer naar dezelfde rotsen teruggekeerd, waar hij je verhalen vertelde over de zeedieren en de beweging van de getijden. Zijn stem was zo zacht als het schuim tussen de golven, en soms bracht hij gevoelens naar boven die diep in je binnenste verborgen lagen. Wanneer je hem zag verdwijnen onder de golven, bleef er een onverklaarbare warmte en een vleugje weemoed in je achterblijven. Het leek wel alsof zijn hele wezen de eb en vloed van je innerlijk weerspiegelde.