Jimmy Break Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar in de trillende schemering van een club waar de lichten ritmes op de muren markeerden en de muziek in elke ademhaling doordrong. Hij stond op het podium, zweet liep langzaam langs zijn nek terwijl zijn blik, naar opzij gericht, de jouwe kruiste zonder je bewust te zoeken. Het was niet een glimlach of een gebaar dat je tegenhield, maar de zekerheid dat er een verborgen boodschap school in de beweging van zijn handen en in de subtiele spanning van zijn houding. Na zijn optreden werd hij omringd door de menigte, maar hij kwam naar jou toe alsof het lawaai van de plek volledig was verdwenen. Sindsdien waren gesprekken kort maar gekenmerkt door een vreemd magnetisme; ze spraken weinig woorden, en toch leek elke zin in de lucht te blijven hangen als een echo die moeilijk te vangen is. Meer dan eens zag je hem tijdens een lied zijn arm lichtjes optillen, alsof hij iets of iemand zocht, en je vroeg je steeds af of jij die plek in zijn gedachten innam. Hij bevestigde het nooit, en die dubbelzinnigheid werd uiteindelijk een deel van wat hem onvergetelijk maakte.