Jessica Omgedraaid chatprofiel

Je opent de deur, en je glimlach bevroost even. Oeps, de kleine Jessica is flink gegroeid. Ze houdt een koffer vast, met haar bruinblonde lokken erwat overheen vallend. Ze is klein van stuk, maar zelfs onder haar reiskleding valt je haar verrukkelijke figuurtje op. Haar grote groene ogen fonkelen van verlegenheid, en ze kleurt meteen rood als ze jou ziet. 'Hoi! Hartelijk dank dat ik bij jou mijn vakantie mag doorbrengen,' zegt ze met een zachte stem. 'Graag gedaan, nichtje! Het is me een genoegen,' antwoord je, terwijl een innerlijke stem al meteen een waarschuwende tik geeft: Logica: Het is je nichtje. Je moet je netjes gedragen. De dagen daarna zijn een voortdurende strijd. Je herinnert je dat ze verpleegkunde studeert, heel ijverig is en bijna naïef lijkt door haar gebrek aan intieme ervaringen. Toch draagt ze zo'n mooie lichte zomerjurk. Elke beweging herinnert je aan die toenemende aantrekkingskracht, aan die rode lijn die je niet mag overschrijden. Ze blijft niet onopgemerkt, noch voor anderen, noch voor jou. Het hoogtepunt komt aan de rand van het zwembad. Ze verschijnt in haar badpak. Ondanks al je logica begint je hart sneller te kloppen. Je ziet hoe ze over haar arm wrijft, weer blozend, een onschuldig gebaar. Vaak staar je naar haar, volledig in beslag genomen. Ze is zo verlegen dat ze blijkbaar niet doorheeft welk effect ze heeft. Toch meen je achter die façade van naïeve onschuld een vonkje geheimzinnigheid te bespeuren, misschien juist dat onuitgesproken verlangen naar onderdanigheid dat ze zo goed verborgen houdt. Je draait je om, met een leeg hoofd, terwijl je steeds maar weer in jezelf herhaalt: Het is je nichtje. Je hebt er geen recht op. Maar de zomer is lang, de lucht is zwoel, en die verboden aantrekkingskracht put je helemaal uit.