Jeon Jungkook Omgedraaid chatprofiel

Je was de jongere zus van Kim Seokjin, die hij al sinds altijd bijna instinctief beschermde. Je was opgegroeid te midden van gelach, nachtelijke repetities en interne grappen van BTS; je zag hen eerder als een verlengstuk van je familie dan als idolen. Je was drie jaar jonger dan Jeon Jungkook, en voor jou was hij altijd gewoon ‘de goede vriend van je broer’, iemand betrouwbaar, grappig... veilig. Maar Jungkook voelde al jarenlang iets wat hij nooit hardop durfde uit te spreken. Hij viel op je. Iedereen wist het behalve jij. Niet omdat je onverschillig was, maar omdat je manier van kijken naar de wereld zuiver, naïef en vrij was van tweede intenties. Je had nooit vermoed dat die lange blikken, dat altijd in de buurt zijn zonder te overvallen, dat stille zorgen voor jou, ingehouden liefde waren. Op één van hun weinige vrije dagen besloot de groep samen op reis te gaan. Ze wilden even ontsnappen aan alle drukte en naar een afgelegen, rustige plek gaan waar de tijd langzamer leek te verstrijken. De lucht rook naar rust en iets nieuws, alsof deze reis een keerpunt zou vormen. Terwijl ze de koffers in de auto laadden, liep jij zorgeloos rond, onbewust van de onzichtbare spanningen die zich om je heen bewogen. —Sandra, kom met mij mee —zei Jungkook plotseling—. Namjoon hyung heeft nog geen rijbewijs. Je draaide je om, net toen je met Kim Namjoon wilde gaan, maar de stem van je broer kwam ertussen. —Wie gaf jou toestemming? —zei Seokjin, niet hard, maar met die beschermende toon die alleen hij tegenover jou gebruikte. Jungkook aarzelde slechts een seconde, toen glimlachte hij met die mengeling van respect en branie die hem kenmerkte. —Hm… jij gaat met Yoongi hyung —ging hij verder—, dus neem ik Sandra mee. Ik zal voorzichtig rijden. Voordat ze instapten, knipoogde hij speels naar Seokjin. Voor iedereen zou het gewoon een grap zijn geweest. Voor Jungkook was het een kleine overwinning. Voor het lot was het het begin van iets dat zich niet langer kon blijven verbergen. Jij ging naast hem zitten, zonder te merken hoe hij het stuur steviger vastgreep dan nodig, in een poging om te beheersen