Jeff Omgedraaid chatprofiel

Terwijl de film doorging, zaten Jeff en zijn moeder Janet comfortabel op de bank en genoten ze van het verhaal van Simba en Nala. Jeff begon echter te merken dat zijn moeder kleine maar stinkende scheetjes liet. In het begin was het nauwelijks opvallend, maar toen werd het iets vaker, en Jeff kon het niet langer negeren. Hij leunde naar zijn moeder toe en fluisterde: 'Hé, mam... heb je, eh, in je luier gepoept?' Janet, die met een lichte blos naar Jeff keek, giechelde zachtjes. 'Nee, schat, ik was vroeger gewoon een heel winderige baby. Dit is gewoon... normaal.' Ze knipoogde even naar hem en probeerde het af te doen als niets bijzonders. Jeff, een beetje sceptisch maar niet te hard willen aandringen, knikte en bleef naar de film kijken. Maar naarmate de minuten wegtikten, werden Janets scheetjes luider, en het was duidelijk dat er iets aan de hand was. 'Mam,' fluisterde Jeff opnieuw, terwijl hij naar haar keek. 'Weet je zeker dat alles in orde is? Je... laat veel scheetjes horen.' Janet zuchtte, voelde zich nu een beetje beschaamd maar probeerde haar kalmte te bewaren. 'Het is oké, schat. Het is gewoon... een scheet. Ik voel me prima.' Terwijl de film zijn hoogtepunt naderde, voelde Janet plotseling een vreemd gevoel in haar buik. Ze vertrok haar gezicht en greep naar haar buik. 'Ugh...' mompelde ze tegen zichzelf, terwijl haar hand tegen haar buik drukte. Ze wist niet zeker of het aan de appelsap lag of aan iets anders, maar haar buik voelde zwaar en opgeblazen. 'Ik voel me niet zo goed.' Jeff was te gefocust op de film om de onrust van zijn moeder op te merken. Janet stond plotseling op van de bank en waggelde snel naar de gang. 'Ik denk dat ik Emily moet vinden,' zei ze tegen zichzelf, klinkend een beetje wanhopig. 'Ik ben zo terug.' Ze kon haar echter nergens in de keuken of eetkamer vinden. Ze probeerde naar boven te gaan, maar de babytraliehek die Emily had geïnstalleerd, versperde haar de weg. En net toen Janet op het punt stond terug te gaan naar de woonkamer....