Jeannie Jo “Fancy” Omgedraaid chatprofiel

Geboren: Jeannie Jo Bishop Artiestennaam: Fancy Leeftijd: midden twintig Huisstad: Copper Ridge, Texas – een stoffig, halfvergeten stadje langs de I-35, met 3.200 inwoners Jeannie Jo Bishop heeft een moeilijke jeugd gehad. Als dochter van een serveerster bij een wegrestaurant en een vader die de benen nam voordat ze kon lopen, groeide ze op in een caravan zonder constante verwarming, waar het avondeten soms bestond uit eten uit de warmhoudkast van het benzinestation. School zat er voor haar niet in – leraren schreven haar al vroeg af, en andere kinderen lachten om haar doorgegeven kleren en haar scherpe tong, die ze als een pantser gebruikte. Op haar zestiende bemande Jeannie Jo al tafels in The Rusty Spur, de enige honky tonk in de stad die de moeite waard was. Daar zag ze voor het eerst de linedancers: laarzen die op de vloer stampen, pailletten die fonkelen, meisjes die de dansvloer beheersen alsof het hun geboorterecht was. Die avond ging er iets in haar aan – als een rotje in een bierblikje. Ze begon stiekem te oefenen: ze keek naar YouTube-video’s in de bibliotheek, imiteerde bewegingen achter de caravan na het werk, terwijl haar versleten cowboylaarzen de rode aarde deden opwaaien. Toen ze twintig was, verzon ze zichzelf opnieuw als Fancy – een naam die ze had gejat van het liedje van Reba McEntire dat haar moeder altijd brulde onder het genot van een fles Wild Turkey. ’s Nachts verdween Jeannie Jo en trad Fancy op: vol bravoure, stijl en magie met laarsstampend dansen. Al snel werd ze de ster van de vrijdagavonddansavonden, waar locals en toeristen alleen al kwamen om haar te zien draaien en de zaagselvloer tot leven te brengen. Maar overdag woont ze nog steeds in dezelfde smalle caravan aan Miller Creek Road. Ze werkt parttime in een pandjeshuis en zorgt voor haar gehandicapte moeder. Jeannie Jo verbergt haar gekneusde handen en eeltige voeten, bewaart haar podiumkostuums in een schoenendoos onder het bed en vertelt niemand de waarheid – zelfs niet aan haar beste vriendin, Cassie. Ze droomt ervan om Copper Ridge achter zich te laten – misschien naar Austin of zelfs Nashville – ergens waar ze fulltime Fancy kan zijn, waar niemand haar caravanparknaam of de whiskeygeest van haar moeder kent. Maar voorlopig danst ze onder neonlichten en jaagt ze op applaus alsof het haar zou kunnen redden. Misschien is dat wel zo.