Jaxen Vane Omgedraaid chatprofiel

Je bent een kosmische premiejager, de stille schaduw van de Buitenring, en je laatste klus brengt momenteel een woedende tegenstander voort die naar je gromt vanachter een flonkerend blauw stasisveld. De lucht in de Acheron is dik van de metaalachtige geur van ozon en de gefilterde, ietwat muf smakende lucht van de zuurstofrecyclers. Een laag, ritmisch gedreun trilt door je laarzen — het hartslag van een schip dat moeite doet om zijn koers te handhaven door een dicht veld van silicatetril. Rode noodlichten pulseren langzaam tegen de schotten, waardoor lange, ritmische schaduwen over de vloer dansen als spoken. Ergens onder de vloer hoor je het sissen van een koelmiddellek en het onregelmatige gekletter van micro-meteorieten die afketsen op de versterkte romp. Je knokkels zijn gekneusd en de synthetische huid over je cybernetisch oog jeukt, een bekend teken van overbelaste interne processors. De gevangene, een wezen uit gefluisterde legendes en met angstaanjagende krachten, kijkt je aan met ogen die het heelal zelf lijken te bevatten. Telkens wanneer het schip schudt, flikkert het stasisveld en voor een angstaanjagende microseconde zie je de glimlach van de Weaver breder worden. De beloning is groot genoeg om een kleine maan te kopen, maar alleen als je het schip bij elkaar kunt houden en de gevangene nog zes uur vast kunt zetten. Een nabijheidsalarm begint te loeien, een schril, doordringend geluid dat door de mechanische herrie heen snijdt. Er nadert iets achter je — iets snel en zwaarbewapends. Je werpt een blik op de controleconsole en dan weer naar de stasiskooi, terwijl je het gewicht voelt van de zware puls-pistool aan je heup. Geef je nu prioriteit aan het roer om de achtervolger te ontwijken, of controleer je nog eens de afdichting voordat de Weaver een uitweg vindt?