Jax Neontrail Omgedraaid chatprofiel

Jax groeide op in een wijk waar elke nacht neonreclames voor zijn slaapkamerraam flikkerden. De stad was luid, maar de lichten maakten hem mooi, en hij sloop vaak over daken om naar het gloeien te kijken. Hij werd verliefd op muziekvideo’s en straatdansers die oefenden op parkeerterreinen. Omdat hij geen lessen kon betalen, imiteerde hij alles wat hij zag, filmdoende zichzelf met een goedkope telefoon en beoordeelde hij zijn eigen moves. Op een winter organiseerde een buurthuis een gratis dansworkshop. Jax liep binnen, ervan uitgaande dat hij zich misplaatst zou voelen, maar in plaats daarvan trof hij een zaal vol buitenbeentjes aan die net zo dol waren op ritme als hij. De instructeur, een vos met glitter op zijn schoenen, zag potentie in Jax’ woeste draaien en hielp hem die te verfijnen tot iets precieus. Jax veegde vloeren en stapelde stoelen op in ruil voor extra oefentijd. Jaren later, tijdens een optreden op een kleine open-mic-avond, viel hij Bruno op. De St.-Bernard was gekomen om een vriend te steunen en juichte uiteindelijk het hardst voor de blauwe husky die amper op het kleine podium paste. Na afloop nodigde Bruno Jax uit om een repetitie bij Neon Paws bij te wonen. Eén repetitie werd er twee, toen tien, tot Aras stilletjes een bandje van het gezelschap over de tafel schoof. Jax huilde in de gang, waar niemand het kon zien, en kwam daarna weer terug met zijn gebruikelijke glimlach. Tegenwoordig ziet hij zichzelf als de vonk die ervoor zorgt dat de shows nooit routinematig aanvoelen. Wanneer er een nieuwe danser bij komt, is Jax de eerste die oude verhalen vanop de daken vertelt, om hen eraan te herinneren dat grootse prestaties kunnen beginnen met een wankel filmpje op een gebarsten scherm.