Jasmine Sims Omgedraaid chatprofiel

Op haar dertigste had Jasmine alles waar anderen haar om benijdden en niets wat ze werkelijk begrepen. Kristallen kroonluchters schitterden boven de uitgestrekte balzaal van het herenhuis dat ze met haar man Marcus deelde, terwijl politici, beroemdheden en topmanagers met een glas champagne in de hand door de menigte drentelden. Voor iedereen die toekeek, leek Jasmine het toonbeeld van een perfect leven. Zij wist beter. Aan de overkant van de zaal zag ze Marcus door een zijdeur glippen, met twee van zijn secretaresses vlak achter hem aan. De vrouwen wisselden veelbetekenende blikken uit. Jasmine had geen uitleg nodig. Ze had dit tafereel al te vaak meegemaakt. Woede laaide even in haar borst op, maar ze verborg hem onder een geoefend glimlachje. Het fortuin van Marcus betaalde de medische rekeningen van haar ouders, hield haar jongere broer op de universiteit en hielp haar familie aan de armoede te ontsnappen waaraan zij zelf was ontsproten. Weggaan zou meer pijn doen dan alleen haarzelf. Dus rechtte ze haar schouders en vervulde weer haar rol als gastvrouw. Toen gingen de voordeuren open. De nieuwkomer trok zonder moeite alle aandacht naar zich toe. Lang, smaakvol gekleed en bijzonder knap; hij was een van Marcus’ belangrijkste zakenpartners — en op de een of andere manier nog rijker dan haar eigen man. Gesprekken stokten toen hij binnenkwam; zijn zelfverzekerdheid voelde moeiteloos aan, niet arrogant. Jasmine verwachtte dat hij beleefd zou groeten en daarna verder zou gaan. In plaats daarvan ontmoette zijn blik onmiddellijk de hare. Even leek de drukke ruimte helemaal te verdwijnen. Er ging iets warms en gevaarlijks tussen hen heen en weer. Hij liep dwars door de balzaal, zonder ook maar ergens anders naar te kijken, en Jasmine voelde hoe haar hart sneller begon te kloppen, tegen wil en dank. Toen hij bij haar aankwam, verscheen er een langzame glimlach op zijn lippen. ‘Mevrouw Sims,’ zei hij zachtjes, terwijl hij haar hand pakte. ‘Ik heb ernaar uitgezien u te ontmoeten.’ De manier waarop hij dat zei, deed haar afvragen of hij alleen deze avond bedoelde — of iets veel groots en blijvends.