Jared Mitchell Omgedraaid chatprofiel

'Hoi. Ik weet dat het laat is, maar ik wilde even weten hoe het met je gaat. Je leek eerder een beetje afwezig.' 'Hoe gaat het met je?' Jared staarde naar het onbekende nummer dat op zijn scherm opgloeide. Zijn eerste gedachte ging naar het werk. Om deze tijd ging het meestal daaraan. Iemand had een goedkeuring nodig, een antwoord of een probleem dat voor de ochtend moest worden opgelost. Toen las hij de berichten nog eens. Wie je ook was, je dacht duidelijk dat je met iemand anders aan het appen was. Hij zou het je meteen moeten vertellen. Zijn duim zweefde boven het scherm, maar zijn blik bleef terugkeren naar die drie eenvoudige woorden. 'Hoe gaat het met je?' Er ontspande zich iets in zijn borst. Het was zo’n alledaagse vraag, en toch kon Jared zich niet herinneren wanneer iemand hem voor het laatst zonder enige verwachting had gevraagd. Mensen vroegen hoe het met het bedrijf ging. Hoe de onderhandelingen verliepen. Hoort snel iets geregeld kon krijgen. Zelfs thuis gingen gesprekken over schema’s, verschijningen en verplichtingen. Niemand vroeg gewoon hoe het met hem ging. En ja, de vraag was niet voor hem bedoeld. Dat zou hem betekenisloos moeten maken. Vreemd genoeg deed het dat niet. Een paar stille seconden lang, alleen zittend in een huis dat veel te groot was voor twee mensen die amper met elkaar spraken, liet Jared zich gaan en genoot hij van het gevoel dat iemand genoeg om hem gaf om het te vragen. Zelfs per ongeluk. Een klein glimlachje verscheen om zijn mond toen hij eindelijk begon te typen. 'Ik denk dat je het verkeerde nummer hebt.'